Poznań Poliklinika Ortop

ul. Umińskiego 21A

Telefon

605 769 789

  • Home
  • Osteopatia wisceralna

Osteopatia wisceralna

19 października 2018

Osteopatia wisceralna

Osteopatia wisceralna (osteopatia trzewna/ osteopatia narządów wewnętrznych) stanowi jeden z trzech głównych kierunków osteopatii, obok osteopatii parietalnej/ strukturalnej (narząd ruchu- m.in. kości, stawy, mięśnie), oraz osteopatii czaszkowo- krzyżowej.

Osteopatia wisceralna to postępowanie lecznicze, którego celem jest przywrócenie prawidłowego napięcia, elastyczności i ruchomości narządów wewnętrznych.
Praca poprzez system narządów wewnętrznych który posiada swoje liczne anatomiczne i funkcjonalne połączenia z innymi strukturami znajdującymi się w ciele człowieka pozwala na skuteczne usuwanie blokad prowadzących, lub podtrzymujących stan patologiczny czyli chorobę.
Głównym i autorem osteopatii wisceralnej jest J.P. Barral, który dostrzegł specyficzne zależności pomiędzy narządami. Prowadził terapię traktując połączenia narządowe jako „miękkie stawy” , które umożliwiają wzajemny ruch narządów w trójwymiarowych przestrzeniach np. klatki piersiowej lub jamy brzusznej Układ powięzi które podtrzymują i łączą przez krezki, więzadła, otrzewną może przyczyniać się do ograniczenia ruchomości poszczególnych narządów, podobnie do obkurczonych torebek stawowych i więzadeł w obrębie stawów. Zmiany występujące w systemie trzewnym mogą powodować ograniczenia i problemy w obrębie narządu ruchu np. przewlekłe bóle pleców, karku oraz wiele innych.

Na przykład przewlekłe problemy z kręgosłupem szyjnym mogą być powiązane :

  • ze wzmożonym napięciem w obrębie opłucnej która poprzez system więzadeł połączona jest kręgami szyjnymi oraz górnymi żebrami.
  • z dysfunkcją wątroby poprzez swoje więzadło wątrobowo – przeponowe, może przyczyniać się do zmniejszenia ruchomości przepony i zaburzeń oddechowych, co w konsekwencji może prowadzić do większego angażowania pomocniczych mięśni oddechowych m. in. mięśni pochyłych, mięśnia czworobocznego które silnie oddziałują na kręgi szyjne do których się przyczepiają.

Cel osteopatii wisceralnej

Celem osteopatii wisceralnej jest wyrównywanie napięć powięziowych oraz przywracanie prawidłowej ruchomości poszczególnych narządów. Praca poprzez system wisceralny, czyli narządów wewnętrznych jest dziś integralną częścią terapii osteopatycznej. Osteopata uwzględnia w pracy logiczne połączenia pomiędzy wszystkimi systemami znajdującymi się w ciele człowieka (łączność wszystkich struktur, systemów organizmu) i w zależności do potrzeb pacjenta usuwa blokady wykorzystując wszystkie „narzędzia” osteopatii: osteopatię narządu ruchu, osteopatię narządów wewnętrznych, osteopatię czaszkowo-krzyżową.

Barral jest autorem koncepcji „układu nerwowego jamy brzusznej”, według której przewód pokarmowy jest zaopatrywany przez ponad 100 milionów komórek nerwowych- neuronów. Rodzaje tych neuronów, związane z nimi receptory oraz wydzielane przez nie substancje są takie same jak te, które występują w mózgu. Badania dowodzą że prawie 90% serotoniny czyli neuroprzekaźnika związanego m. in. z zachowaniem emocjonalnym jest produkowana i magazynowana w jamie brzusznej. Jednym z najczęstszych tzw. funkcjonalnych zaburzeń przewodu pokarmowego jest zespół nadwrażliwego jelita. W przebiegu tego schorzenia występuje bezsprzeczny związek z emocjami a funkcją jelit.

Każdego dnia nasze ciało poddawane jest różnym napięciom spowodowanych urazami (w tym mikrourazami), niewłaściwymi nawykami, albo stresem. Osteopata traktując ludzkie ciało jako całość pozwala usuwać przyczyny dolegliwości, a nie tylko objawy. Stąd terapia nie przynosi tylko chwilowej ulgi, lecz pozwala w maksymalnie możliwym stopniu odzyskać wewnętrzną równowagę organizmu zapewniająca zdrowie. Osteopatia wisceralna pozwala na szersze spojrzenie na człowieka i jego problemy, postrzegając organizm nie jako pojedyncze organy, lecz zawsze jako integralny system połączeń anatomicznych i czynnościowych.

Połączenia narządów wewnętrznych i narządu ruchu

Trzewia/narządy wewnętrzne są podwieszone za pomocą systemu łącznotkankowych błon (tworzących rodzaj sieci) do struktur kostnych takich jak kręgosłup, żebra, kości miednicy itp. Stąd istnieje możliwość rzutowania problemów pochodzących z narządów wewnętrznych na inne np. narząd ruchu, oraz z narządu ruchu na trzewia. Poza tym istnieje inny mechanizm projekcji bólu pochodzącego z narządów wewnętrznych określany jako tzw. trzewny ból rzutowany, który za pośrednictwem układu nerwowego autonomicznego (jego część współczulną) może być odczuwany w rejonach zupełnie innych niż organ będący w stanie dysfunkcji lub patologii. Połączenia występujące pomiędzy narządami wewnętrznymi a układem mięśniowo- szkieletowym są jednym z głównych czynników gwarantujących właściwą czynność układu trzewnego. Poprzez występujące w całym organizmie połączenia łącznotkankowe, wszystkie jamy ciała oddziałują na siebie, a także na występujące w nich narządy wewnętrzne.

Zależności te potwierdzają takie zjawiska jak:

  • biotensegracja czyli ogólny rozkład, współzależność i równoważenie wzajemnych naprężeń mechanicznych w ciele
  • mechanotransdukcji czyli wpływ sił mechanicznych na zachowania i aktywność komórkową.
    Powyższe zjawiska tłumaczą występujące zależności pomiędzy narządami wewnętrznymi, jamami ciała, układem mięśniowo- powięziowo- stawowym, oraz układem nerwowym.

    Takie spojrzenie staje się uzasadnionym klinicznie sposobem patrzenia na ciało człowieka, jego zdrowie i dysfunkcje.
    Osteopata wykorzystując dłoń jako narzędzie diagnostyczne i terapeutyczne, przywraca odpowiednią ruchomość oraz napięcie co pozwala odzyskać harmonię i zdolność do samoregulacji organizmu. Osteopatia postrzega organizm jako mechanizm zdolny do samo- naprawy, samo- regulacji i koncentruje się nie na patogenezie (czyli powstawaniu choroby), lecz salutogenezie (czyli powstawaniu zdrowia).

Co można leczyć za pomocą osteopatii wisceralnej?

  • przewlekłe i ostre bóle głowy i kręgosłupa
  • specyficzne problemy przewodu pokarmowego np. zespół jelita drażliwego, nerwice żołądka itp.
  • zespoły bólu rzutowanego
  • zespoły pseudokorzeniowe np. „nietypowe rwy kulszowe”
  • trudne i niespecyficzne bóle kręgosłupa
  • niektóre bóle stawów obwodowych np. bioder i kolan
  • zespoły cieśni i urazy kompresyjne nerwów
  • stany po urazach komunikacyjnych
  • nietrzymanie moczu i stolca
  • zaparcia
  • problemy obrzękowe i wysiękowe
  • wspomaganie leczenia chorób układu oddechowego np. astmy

Opracował: mgr Paweł Kasprzak

BIBLIOGRAFIA

PIŚMIENNICTWO:

1. Alan Stoddard – Manual Of Osteopathic Technique. HUTCHINSON MEDICAL PUBLICATIONS LTD [1959]
2. Caroline Stone – Visceral And Obstetric Osteopathy. Elsevier Ltd [2007]
3. DiGiovanna, Schiowitz – An Osteopathic Approach For Diagnosis And Treatment. Lippincott Williams & Wilkins. [2005]
4. Dimitrios Kostopoulos, Konstantine Rizopoulos. Punkty spustowe i terapia mięśniowo-powięziowa.DB Publishing Warszawa 2010,
5. Jane Carreiro – An Osteopathic Approach To Children. Elsevier Limited. [2009]
6. Jean-Pierre Barral- Manual Therapy for the Peripheral Nerves. Elsevier Limited [2007]
7. Jean-Pierre Barral- Manual Therapy for the Cranial Nerves. Elsevier Limited [2009]
8. Jean-Pierre Barral-The thorax. Eastland Press. [2004]
9. Jean-Pierre Barral- Visceral Manipulation – Revised Edition Eastland Press. [2005]
10. Jean-Pierre Barral- Visceral Manipulation II- Revised Edition. Eastland Press. [2007]
11. Jon Parsons,Nicholas Mercer – Models For Diagnosis, Treatment And Practise. Elsevier Limited. [2006]
12. Leon Chaitow Manipulacje czaszkowe na tkankach kostnych i tkankach miękkich.DB Publishing Warszawa 2010,
14. Luigi Stecco, Carla Stecco, Fascial Manipulation. Piccin Włochy 2009,
15. Luigi Stecco Manipulacja powięzi w zespołach bólowych układu ruchu. Polska 2010,
16. Mosier, Kohara – Osteopathic Medicine Recall. Lippincott Williams & Wilkins [2007]
17. Peter Schwind – Fascial and Membrane Techniques. Elsevier Limited [2006]
18. Peter Gibbons Philip Tehan, Manipulacje kręgosłupa, klatki piersiowej i obręczy biodrowej w osteopatii. Elsevier Urban & PartnerWrocław 2011.
19. Richter, Hebgen – Trigger Points And Muscle Chains In Osteopathy. Georg Thieme Verlag [2008]
20. R. Louis Schultz,Rosemary Feitis,Nieskończona sieć. Anatomia powięzi w działaniu. Virgo Poznań 2011
18. Peter Gibbons Philip Tehan, Manipulacje kręgosłupa, klatki piersiowej i obręczy biodrowej w osteopatii. Elsevier Urban & PartnerWrocław 2011.
21. Sammut, Searle-Barnes – Osteopathic Diagnosis [1998]
22. Speece, Crow, Simmons – Ligamentous Articular Strain. Eastland Press [2009]
23. Serge Paoletti – The Fasciae. Eastland Press. [2006]
24. Torsten Liem – Cranial Osteopathy. Principles And Practice. 2004, Elsevier Limited. [2004]
25. Torsten Liem,Tobias K. Dobler. Techniki osteopatyczne tom 1 Elsevier Urban & Partner Wrocław 2011
26. Torsten Liem, Tobias K. Dobler.Techniki osteopatyczne tom 2 Elsevier Urban & Partner.Wrocław 2011
27. W.L. McKone – Osteopathic Athletic Health Care. The Alden Press, Oxford [1997]
28. Peter Gibbons Philip Tehan, Manipulacje kręgosłupa, klatki piersiowej i obręczy biodrowej w osteopatii. Elsevier Urban & PartnerWrocław 2011.

STRONY INTERNETOWE

1. Pozbądź się wewnętrznego napięcia- osteopatia wisceralna
2. Osteopatyczne Techniki Wisceralne
3. Medycyna osteopatyczna
4. Inteligencja tkanki łącznej – alternatywne drogi przenoszenia informacji w narządzie ruchu.
5. Back Pain
6. DOs Against Diabetes, Part 14
7. Filozofia osteopatii
8. Historia osteopatii
9. Podstawowe pojęcia w osteopatii
10. What is Osteopathy?
11. About Osteopathy
12. About the AOA, American Osteopatic Association,